Wie van portretkunst houdt kan zijn hart ophalen! De tentoonstelling ‘Het Portret’, georganiseerd door de stichting De Nederlandse Portretprijs, is van 25 juni tot en met 26 september 2021 te zien in de Orangerie-vleugel van Slot Zeist.

Expositie

Op deze prachtig ingerichte expositie zijn de 50 genomineerde portretten voor de Nederlandse Portretprijs 2021 te zien. Op 24 juni jl. werden de winnaars in de verschillende categorieën bekend gemaakt. Er is ook nog een publieksprijs. Wanneer u de expositie bezoekt kunt u uw stem uitbrengen. Bezoek Slot Zeist, Zinzendorflaan 1, 3703 CE Zeist. Elke dag van 11.00 uur tot 17.00. Om een tijdslot te reserveren: https://tickets.slotzeist.nl/exposities-rondleidingen/expositie-culturele-vleugel

De ambiance van de expositie laat niets te wensen over. In drie aansluitende ruimten op de eerste verdieping in de Orangerie zijn alle werken overzichtelijk tentoongesteld en keurig uitgelicht.

 

Catalogus

De catalogus bevat een overzicht van alle werken en met een kort relaas van de totstandkoming van elk werk door de kunstenaar.

Daarnaast geeft kunsthistoricus Rudi Ekkart een korte en heldere toelichting op de Nederlandse portrettraditie,  waarna kunsthistorica Isabella Lanz uitlegt hoe je naar een zelfportret kunt kijken. In een glashelder selectie-verslag, ten slotte, beschrijft Harriet Stoop-de Meester, kunsthistorica gespecialiseerd in hedendaagse portretkunst, welke criteria de jury tot haar eindoordeel hebben geleid.

Serenity

De expositie toont ook ook mijn portretbuste ‘Serenity’.

Hier zit ik op 20 mei 2021, de dag waarop 50 werken werden genomineerd uit 114 voorgeselecteerde werken. Deze shortlist was het resultaat van een eerste selectie uit meer dan 1400 eerder ingezonden concurrerende portretten!

‘Serenity’ op 20 mei 2021, met model Marjolein Fontijn.

Meer afbeeldingen vindt u hier: https://www.dicktulp.nl/mensen/

De winnaars

Dit waren de winnaars van de wedstrijd van dit jaar. In de categorie 2-dimensionaal:
Sandra Thie, ‘2020’ (eenzaam zelfportret in het jaar van de Covid pandemie), olieverf op doek, 100x100cm.

In de categorie 30 dimensionaal:
Herman Benschop, ‘Felien met krullend haar’, Aurora roze Portugees marmer, pigment, 31x26x13cm

 

Bezoek Slot Zeist, Zinzendorflaan 1, 3703 CE Zeist. Elke dag van 11.00 uur tot 17.00:

‘Schade-inspectie’ 2020, olieverf op doek, 50x70cm.

Ik heb dit schilderij gemaakt als reactie op het volgende verhaal.

Op 29 maart 1918, een paar maanden voor het einde van de Grote Oorlog, werd het dak van de Église Saint-Gervais in Parijs getroffen door een granaat. Die kwam van een nieuw ontwikkeld enorm kanon dat de Duitsers hadden gestationeerd op zo’n 100 kilometer van Parijs. Het dak stortte in met een donderend geraas en doodde 91 mensen.

Eén van hen was Rose-MaryAndré-Michel Ormond, 24 jaar oud, de favoriete nicht van de beroemde kunstschilder John Singer Sargent. Ze was getrouwd met Robert André-Michel in 1913. Robert was bij het leger gegaan bij het begin van de oorlog en sneuvelde in oktober 1914.

Rose-Mary was oorspronkelijk reeds vrijwilliger bij het Rode Kruis, maar toen Robert heengegaan was, voelde zij zich geroepen om meer bij te dragen aan de oorlogsinspanningen. Dus nam zij in 1915 deel aan de verpleegkundigen-staf in het nieuw gevestigde revalidatieziekenhuis in Reuilly, dat gewijd was aan de behandeling van soldaten die blind geworden waren door wapens of mosterdgas.

Het verlies van Rose-Mary, die vele malen voor Sargent had geposeerd, raakte Sargent diep. Na de oorlog schilderde Sargent een reusachtig meesterwerk in opdracht van de Britse regering, genaamd ‘Gassed’. De soldaten met hun blinddoeken moeten voor hem het beeld opgeroepen hebben van de blind geworden soldaten aan wie Rose-Mary de laatste jaren van haar leven had gewijd.

Toen ik een krantenfoto tegenkwam waarop de ravage te zien was na de inslag in de Saint-Gervais Kerk, moest ik dit vreemde tafereel gewoon schilderen van al dat puin, waaronder ik mij het ernstig verminkte lichaam van Rose-Mary voorstelde.

Het onderwerp van het schilderij zijn de drie mannenfiguren precies in het midden, die kort na de inslag de schade inspecteerden; je kunt het stof nog zien neerdwarrelen.

Vergast’, 1919, door John Singer Sargent, olieverf op doek, 231x611cm, Imperial War Museum, London.

‘Nonchalant’, 1911, door John Singer Sargent, olieverf op doek, 63,8×76,2cm, National Gallery of Art, Washington D.C.

Helaas begint 2021 met de tijdelijke sluiting van het Open Schilders Atelier op de dinsdagavond vanwege de door de regering afgekondigde lockdown. Zo gauw deze beperking wordt opgeheven worden de schildersavonden weer hervat.

Alle deelnemers worden geïnformeerd via WhatsApp.

Op 10 december 2020 werd het Geuzenmonument onthuld op de hoek van de Kwartellaan en de Dr. Jan Schoutenlaan te Maassluis. De onthulling vormde de afsluiting van de activiteiten rond het herdenkingsjaar “75 Vrijheid in Maassluis” en werd verricht door de burgemeester van Maassluis, de heer E. Haan. Het monument is door mij vervaardigd in opdracht van de gemeente, vertegenwoordigd door de Stichting Publieke Evenementen Maassluis (SPEM).

Het monument, dat in bronzen basreliëfs de portretten van negen omgekomen leden van de verzetsgroep ‘Maassluise Geuzen’ weergeeft, bestaat uit een drietal driezijdige zuilen van roestbruin corténstaal waaraan drie opengewerkte panelen zijn verbonden, die symbool staan voor ‘verzet’, vrijheid’ en ‘vrede’. Deze materialen staan voor de hardheid en ongenaakbaarheid van de periode van de Tweede Wereldoorlog.

Het monument staat in het ‘Vrijheidspark’, omdat de omliggende straten zijn vernoemd naar de omgekomen negen verzetsstrijders: Sjaak Boezeman, Cornelis Booster, Arie Bouman, Jan van der Burg, Petrus de Pagter, Johannes Peterse, Willem Weltevreden, Nicolaas van ’t Wout en Job van der Zee.

https://wos.nl/nieuws/artikel/maassluis-heeft-nu-een-geuzenmonument

https://www.ad.nl/waterweg/maassluis-eert-geuzen-met-monument-in-vrijheidspark~a2e68fcd/